San Jenaro

Talambuhay

Si San Jenaro (d. c. 305) ay obispo ng Napoles noong panahon ng pag-uusig ni Diocletian. Ayon sa tradisyon, siya ay inaresto kasama ang ilang mga kasamang Kristiyano at hinatulan ng kamatayan. Nakaligtas siya sa paghagis sa mga mababangis na hayop sa ampiteatro, isang pangyayaring nasaksihan ng martir na si Sossius. Ang mga sumunod na salaysay ay naglalarawan ng pagpugot kay San Jenaro at ang pagkolekta ng kanyang dugo ng isang babaeng Kristiyano na nagngangalang Eusebia. Ang kanyang mga relikya ay itinago sa Napoles, kung saan siya ay lubos na ginugunita. Ang sikat na kababalaghan ng kanyang natutunaw na dugo, na nakalagay sa dalawang vial sa Katedral ng Napoles, ay nasaksihan sa loob ng maraming siglo—ang namuong dugo ay naiulat na nagiging likido nang maraming beses taun-taon, isang pangyayaring itinuturing na milagro ng mga mananampalataya sa kabila ng mga siyentipikong pagsisiyasat na nagbibigay ng natural na paliwanag. Si San Jenaro ay naging patron saint at tagapagtanggol ng Napoles laban sa mga pagsabog ng Vesuvius. Siya ay sumisimbolo sa martiryo ng mga Kristiyano at nananatiling isa sa pinakamamahal na santo ng Italya, na may malalim na popular na debosyon na nagpapatuloy sa Napoles.