Elżbieta Węgierska
Święta Elżbieta Węgierska, księżna i tercjarka, znana z niezwykłego miłosierdzia wobec ubogich.
Patronat
ubodzy, bezdomni, pielęgniarki, opiekunowie społeczni, Trzeci zakon franciszkański
Cnoty i cechy
Życiorys
Elżbieta Węgierska (1207-1231) była córką króla Węgier Andrzeja II. Wychowana w dworze landgrafa Turyngii, wyszła za mąż za Ludwika IV, z którym żyła w głębokim miłosierdziu. Po jego śmierci podczas wyprawy krzyżowej, poświęciła się całkowicie służbie ubogim i chorym. Wstąpiła do trzeciego zakonu franciszkańskiego, żyjąc w skrajnej ascezie i pokorze. Jej niezwykła hojność i bezinteresowna opieka nad potrzebującymi stały się legendarne. Zmarła młodo, w wieku zaledwie 24 lat, ale jej świętość została szybko uznana. Kanonizowana w 1235 roku, pozostaje patronką ubogich, bezdomnych i opiekunów społecznych, symbolem chrześcijańskiego miłosierdzia i poświęcenia dla drugiego człowieka.