Szarbel Makhlouf
Maronicki mnich i eremita znany z cudów i głębokich doświadczeń mistycznych.
Patronat
Mnisi, eremici, chorzy, uzdrowienia cudowne
Cnoty i cechy
Życiorys
Szarbel Makhlouf (1828-1898) był maronickimi mnichem i eremitą, który spędził większość swojego życia w klasztorze św. Marona w Libanie. Urodził się w wiosce Bkaakafra i wstąpił do zakonu maronickiego w młodym wieku. Znany był z niezwykłej pobożności, surowej ascezy i głębokich doświadczeń mistycznych. Po latach życia wspólnotowego wycofał się do pustelni, gdzie poświęcił się całkowicie modlitwie i pokucie. Jego życie było naznaczone wizjami i objawami Chrystusa. Po jego śmierci wielu pielgrzymów odwiedziło jego grób, zgłaszając liczne uzdrowienia i cuda. Szarbel został beatyfikowany w 1965 roku i kanonizowany w 1977 roku przez papieża Pawła VI. Jest czczony jako święty patron chorych i tych, którzy szukają głębokich doświadczeń duchowych.